วัดลุ่มมหาชัยชุมพล

ประวัติความเป็นมาไม่มีผู้ใดทราบว่าสร้างขึ้นเมื่อใด หรือใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่าสร้างมา ๓๐๐ กว่าปีแล้วก่อนสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี ตามประวัติว่าพระเจ้ากรุงธนบุรีพาทหารและพลเรือน อพยพมาผูกช้างม้าพักแรมที่โคนต้นสะตือใหญ่ ซึ่งเป็นบริเวณวัดลุ่มกับวัดเนินติดต่อกันและสะตือต้นนั้นยังปรากฎอยู่ทุกวันนี้

ปีพ.ศ. ๒๔๖๓ สมเด็จพระสังฆราช กรมพระวชิรญาณวงศ์ วัดบวรนิเวศ สมัยดำรงสมณศักดิ์ที่พระญาณวราภรณ์ ได้รวมเอาวัดลุ่มกับวัดเนินเป็นวัดเดียวกัน เพื่อให้ประชาชนได้มีความสามัคคีรักใคร่กลมเกลียวกัน เมื่อรวมเข้าด้วยกันทำให้วัดมีเนื้อที่ทั้งหมด ๓๕ ไร่ ๒ งาน ๔๓ วา

ปูชนียวัตถุโบราณของวัดปรักหักพังไปเป็นส่วนมาก ที่มีอยู่ก็ยากจะซ่อมแซมปฎิสังขรณ์ให้ดีขึ้นมาได้ เช่น หอไตร อุโบสถ เจดีย์ หอระฆัง จึงเพียงสงวนไว้ให้เป็นของเก่า ส่วนที่สร้างขึ้นใหม่ได้แก่ อุโบสถ เสนาสนะ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ โรงเรียนปริยัติธรรมและศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชแบบจัตุรมุข ใกล้ต้นสะตือประวัติศาสตร์ต้นนั้น ซึ่งเป็นจุดดึงดูดให้ผู้คนตลอดจนนักท่องเที่ยวได้เข้าไปกราบไหว้สักการะกันไม่ขาดระยะ